
Queres manterte ao día de todo o que acontece ao teu redor no mundo dixital? Consulta as novidades sobre cursos, actividades, ferramentas, novas aplicacións das TIC, proxectos innovadores...
O Concello de Ponteareas e a Universidade de Vigo asinaron este 19 de xaneiro un convenio de colaboración destinado a promover a cooperación e a colaboración para o desenvolvemento científico e tecnolóxico, procurando "unha aplicación práctica do coñecemento en proveito da sociedade". O acordo foi rubricado polo reitor da Universidade de Vigo, Salustiano Mato, e o alcalde de Ponteareas, Xosé Represas. Segundo fixeron saber, grazas ao convenio as dúas entidades comprométense a traballar conxuntamente a prol da investigación e a innovación e a organizar, ombro con ombro, actividades académicas como cursos, simposios ou seminarios. Asemade, impulsarán o proxecto local de Cidade Intelixente (Smart City).
Para o alcalde de Ponteareas este convenio de colaboración, que ten unha duración de catro anos, é "o primeiro paso para unha longa relación na que todos os esforzos irán destinados a apoiar ás mentes máis inquedas que queiran abrir novos eidos na investigación".
Ao abeiro do programa local Ponteareas, Hábitat Saudable e seguindo as liñas deste convenio asinado hoxe tamén se contempla a posta en marcha dun centro de dinamización da innovación e emprendemento (viveiro de empresas) e a definición da plataforma Smart City na que se implantará o control dos servizos como o da calidade da auga, contaminación acústica e tráfico, entre outros servizos, dos que se irá dando conta en datas vindeiras e a medida que se vaia dando novos achados.
Na xuntanza, o rexedor propuxo a posta en marcha dunha mesa de traballo para "concretar o deseño deste centro de dinamización que mellor se adapte ás necesidades de Ponteareas". Para este proxecto a Universidade aportaría a súa experiencia e coñecemento técnico e cientítico. A idea é que amais de ser un espazo innovador, tamén sexa práctico para toda a cidadanía de Ponteareas e da comarca e mesmo para a Universidade.
Pola súa banda, o reitor da Universidade de Vigo adiantou a necesidade de estreitar esta relación pola proximidade e polo obxectivos comúns e puxo enriba da mesa a definición dun plan de accións anual e "a importancia de trasladar as capacidades dos Campus á cidadanía con proxectos máis próximos e visibles que xeren dinámicas de entendemento".
O financiamento de proxectos sociais é unha tarefa de moito traballo para as propias entidades. O perfil non lucrativo das devanditas aventuras e o escaso acceso ao financiamento dificultan a posta en marcha destas iniciativas.
Co obxectivo de achandar o camiño aos proxectos que dean resposta ás necesidades emerxentes da sociedade, La Caixa renovou o seu compromiso social para 2018 coa apertura do Programa de Axuda a Proxectos de Iniciativas Sociais.
As entidades que buscan mellorar a vida das persoas con maiores dificultades poderán optar ás diferentes axudas que outorga a fundación, que conta cun orzamento total de 4,2 millóns de euros a repartir entre os distintos receptores da retribución.
“O progreso e o benestar social son só posibles se traballamos cunha idea clara de igualdade social. De aí a importancia das entidades que, cada ano, apostan por desenvolver proxectos de excelencia, creativos e eficaces na mellora da calidade de vida e o benestar das persoas”, asegura o presidente da Fundación Bancaria La Caixa, Isidro Fainé.
Os obxectivos para 2018
Os campos de actuación dos programas que optan a estas axudas son moi diversos. Poden estar centrados na promoción e mellora da autonomía persoas e atención ao envellecemento, á discapacidade e á enfermidade, á loita contra a pobreza infantil e a exclusión social, ou centrarse na inserción sociolaboral, a acción social no ámbito rural ou na creación de vivendas para a inclusión social.
Os proxectos que máis destaquen dentro das solicitudes tamén poderán optar a recibir un dos dez premios de 15.000 euros comprendidos dentro da cuarta edición dos Premios ‘La Caixa á innovación social. Distinguirase ás ideas que mostren capacidade para modificar unha problemática social de forma sustentable, eficiente e duradeira.
A aposta de La Caixa por renovar o seu compromiso social e retornar á sociedade unha parte dos beneficios que xera coa súa actividade financeira forma parte do plan estratéxico 2016-2019 da súa fundación. De fronte ao 2018, o orzamento para a súa Obra Social aumentou ata os 520 millóns de euros totais.
A fundación fai balance de 2017
Só nestes campos de actuación social, La Caixa colaborou durante o ano pasado en 839 proxectos sociais, realizando un investimento de 19,7 millóns de euros. Estas accións chegaron a máis de 264.000 beneficiarios de forma directa.
Persoas con discapacidade, en proceso de envellecemento, con dependencia ou en risco de exclusión social foron os beneficiados por esta campaña, para a que se contrataron 4.309 profesionais e que conseguiu implicar a 13.150 voluntarios.
Así o subliñou unha das grandes figuras do sector tecnolóxico e das telecomunicacións dos últimos anos, o presidente da Comisión de Sociedade Dixital da CEOE e ex conselleiro delegado de Telefónica, Julio Linares, nun almorzo organizado pola Fundación ONCE.
Neste acto, Linares subliñou a necesidade de “sensibilizar” ás empresas sobre os beneficios que as novas tecnoloxías poden ofrecer para mellorar a inclusión laboral das persoas con discapacidade.
Estamos de acordo. O problema é que esta mensaxe debe chegar ás empresas, que son as que, en moitos casos, seguen mantendo as barreiras que dificultan a integración das persoas con discapacidade no mercado de traballo.
O propio Linares admitiuno así, ao aseverar que estas persoas aínda se enfrontan a día de hoxe a “certas” barreiras de accesibilidade.
Estas barreiras varían en función do tipo de discapacidade e o tipo de emprego, pero existen e en moitos casos a tecnoloxía ofrece solucións a elas, pero falta a vontade do empresario de querer superalas.
Somos conscientes dos riscos destas xeneralizacións, xa que existen empresas que si apostan pola integración laboral das persoas con discapacidade, pero, desgraciadamente, seguen sendo minoría.
Segundo indicadores da Organización Mundial da Saúde (OMS), o 15 por cento da poboación mundial atópase afectado por unha discapacidade física, psíquica ou sensorial que impacta no desenvolvemento persoal e integración social, educativa ou laboral. En canto á poboación de 0 a 14 anos, a OMS estima que hai 95 millóns de nenos con discapacidade, dos cales 13 millóns teñen “discapacidade grave”. Unha parte importante deles ten orixes ou compromiso neurolóxicos.
Os causantes da discapacidade son múltiples e poden suceder desde o momento da xestación, podendo ser de orixe conxénito, hereditarios, infecciosas, traumáticas, nutricionais, metabólicas, etc. A evolución do modelo de discapacidade plasmado na última clasificación da OMS permítenos non esquecer aquelas dimensións que conforman a visión biopsico-social do neno xunto á súa familia. Este cambio de paradigma que recoñece o funcionamento da discapacidade no “seu contexto” dá conta do seu efecto na participación e o funcionamento dos nenos/as e adolescentes nos seus ámbitos de pertenza. É aquí onde a tecnoloxía en rehabilitación, xunto coas súas ferramentas de apoio, adquiren tanta importancia.
As tecnoloxías de informática e comunicación (TICS) son recursos valiosos nos nenos que presentan discapacidade visual ou auditiva en preescolar ou no nivel inicial. Mediante o uso destes dispositivos o neno poderá acceder a aprendizaxes como o da lectoescritura a través doutra modalidade sensorial, por exemplo, nos nenos non videntes por medio do tacto ou a audición. Aquí toman importancia os softwares de conversión de texto a voz que poden instalarse nunha tablet ou os sistemas interactivos de voz, imaxes e textos.
Os nenos que presentan atraso global do desenvolvemento, déficit atencional con hiperactividade, trastorno do espectro autista, trastornos da aprendizaxe ou traumatismo de cranio ven favorecidos polos sistemas de realidade virtual xa que a flexibilidade e o potencial adaptativo deste recurso posibilitan abordar as funcións cognitivas e as emocións sen descoidar as variables ambientais recreando actividades do seu fogar ou da aula.
Tamén é utilizada en nenos con afeccións neuromotoras como a parálise cerebral. Estes sistemas proporcionan escenarios en tempo real onde interactúan desde o movemento recibindo múltiples estímulos sensoriais que os convida á participación activa.
Os procesos do neurodesenvolvemento son un dos alicerces fundamentais do desenvolvemento infantil. Por esta razón consideramos imprescindible traballar desde un enfoque interdisciplinario, mediante o deseño de programas terapéuticos individualizados, específicos, holísticos nas súas consideracións e intensivos. No instituto que dirixo aténdense ao redor de 1.700 nenos e adolescentes anualmente, e trabállase co obxectivo de que cada un logre alcanzar o seu máximo potencial, tendendo a promover a súa integración á vida social e comunitaria.
A neurorehabilitación infantil no marco das neurociencias posibilítanos transitar polo necesario desafío permanente de reconsiderar as intervencións médico-terapéuticas. A elección da mellor oportunidade de intervención só pode ser apropiada se sostemos unha visión lonxitudinal da vida do neno e a súa familia.
Neste sentido, todas estas ferramentas interactivas son altamente motivadoras ofrecéndolle ao neno a oportunidade de explorar, coñecer e acceder ás súas aprendizaxes de maneira lúdica, alicerces fundamentais para a rehabilitación infantil. A abordaxe terapéutica da función motora, da comunicación (fala, linguaxe e interacción) e cognición favorécense con estratexias personalizadas e monitoradas en contornas interactivas.
"Só o 8 por cento das ONG ten unha estratexia dixital definida como tal. É algo realmente baixo, non se está chegando a unha transformación dixital a través do liderado", subliñou o director do Instituto de Innovación Social de ESADE, Ignasi Carrera, á vez que destacou que o seu obxectivo é expor ás ONG "novas perspectivas" e "axudalas para que teñan máis impacto".
En canto aos obxectivos que perseguen os directivos das ONG enquisados coa súa estratexia dixital, o estudo sinala que o 81 por cento quere chegar a maior público ou ampliar a súa base social; o 61 por cento prefire mellorar a eficiencia da súa xestión interna; e o 40 por cento vai impulsar novos programas e servizos.
Ademais, a investigación destaca que o 47 por cento das ONG ve recomendable crear un equipo específico para o arranque do proxecto dixital. Neste sentido, o informe aconsella buscar a medio ou longo prazo a integración de forma transversal na organización.
"Moitas ONG empezaron a súa transformación dixital dunha forma informal; outras decidiron asignar a un departamento o liderado dixital; e noutros diferentes departamentos asumen diferentes roles de transformación dixital. O modelo que entendemos máis adecuado é o híbrido, onde a transformación dixital está integrada nos diferentes departamentos para poder avanzar", explicou Carrera.
Talento, orzamento e evitar a resistencia ao cambio
Para o director do Instituto de Innovación Social de ESADE, os obxectivos para alcanzar en canto á visión e a estratexia son a procura de talento ou formación adecuada para levar a cabo o cambio; destinar un orzamento ao ámbito dixital; evitar a resistencia ao cambio; saber elixir as diferentes ferramentas dixitais; e considerar o impacto a longo prazo da transformación dixital.
Doutra banda, o informe mostra que o 83 por cento das ONG usa tecnoloxía e novas ferramentas para márketing e comunicación con colaboradores; e o 55 por cento na captación de fondos. Así mesmo, resalta que o 81 por cento ten como obxectivo da súa estratexia dixital chegar a maior público ou ampliar a súa base social.
"Algúns dos retos para implementar o plan de márketing e influencia dixital nas ONG son a captación e fidelización de doantes e poñer o esforzo na transparencia e a rendición de contas, que é algo que achega confianza", defendeu a investigadora do Instituto de Innovación Social de ESADE Emilia Caralt.
Así mesmo, a experta afirmou que o 60 por cento das ONG está a iniciarse en transformación dixital na área de xestión interna, que abarca a xestión de talento e de fluxos internos de traballo. Neste aspecto, o estudo reflicte que o 50 por cento das organizacións utiliza ferramentas para a xestión de datos e as relacións cos socios e que o 49 por cento para plataformas de colaboración e intranets.
En canto ás ferramentas dixitais máis usadas, o informe destaca que o 99 por cento utiliza páxina web; o 93 por cento redes sociais; o 49 por cento intranet; o 26 por cento plataformas de crowdfunding; e o 22 por cento aplicacións móbiles.
Na área de programas e servizos, o 50 por cento dos enquisados afirma que está a utilizar novas tecnoloxías e o 40 por cento ten como obxectivo da súa estratexia dixital o desenvolvemento nesta área.
Neste sentido, os expertos propoñen poñer o foco na transformación dos programas, utilizando a tecnoloxía para mellorar a calidade dos servizos; analizar e incorporar datos na toma de decisións para achegar unha vantaxe competitiva; fomentar a cultura de probar e corrixir; e establecer a innovación aberta e a colaboración como claves para resolver problemáticas sociais.
Para abordar un proceso de cambio en transformación dixital, o estudo recomenda ter un plan, coas accións para seguir aliñadas nel; avaliar os investimentos que se realizan; buscar aliados que estean no mesmo punto de evolución dixital e buscar sinerxias na devandita evolución; aproveitar as 'start ups' que están dispostas a colaborar coas ONG; xerar unha vinculación máis estreita cos doantes a través do medio dixital; poñer un maior foco en escoitar, xa que podería axudar a capturar máis doantes; e establecer a transformación dixital tamén dunha forma interna.
"A transformación dixital forma parte dun movemento organizacional moi importante, dun desexo de transformación moi radical. É imprescindible incorporar un equipo impulsor, sobre todo nunha ONG, xa que non deixa de ser algo novo", sinalou o director Xeral de Save The Children España, Andrés Conde.
Pola súa banda, a directora Xeral da Asociación Española Contra o Cancro (AECC), Noema Panigua, explicou que crearon un sistema dixital que lles permite preguntar ao paciente a través da páxina web, co obxectivo de poder ofrecerlle diferentes canles de atención.