
Queres manterte ao día de todo o que acontece ao teu redor no mundo dixital? Consulta as novidades sobre cursos, actividades, ferramentas, novas aplicacións das TIC, proxectos innovadores...
Este sistema, desenvolvido por Neosistec e o Mvrlab da Universidade de Alacante, permite a persoas cegas acceder á información da cartelería utilizando Visión Artificial, o que lles permite moverse de forma autónoma por espazos descoñecidos.
Esta edición dos premios Vodafone tamén destacaron na categoría ‘Accesibilidade TIC' ao proxecto ‘Librería para a xeración de linguaxe natural en español' que adapta ao castelán a librería SimpleNLG.
Este proxecto permite a dispositivos electrónicos xerar linguaxe natural en español a partir dunha selección de palabras baseada no coñecemento lingüístico e estatístico.
Por último, no apartado de ‘Solución social TIC' os premios da compañía de telecomunicacións destacaron Protection People APP, un sistema desenvolvido pola ONG madrileña Itwillbe que utiliza o recoñecemento biométrico (dactilar, facial e da pegada palmar) para identificar e xestionar datos de beneficiarios de organizacións.
A Fundación CNSE para a Supresión das Barreiras de Comunicación introduciu novas funcionalidades en SignARTE, unha app gratuíta para Android que permite ás persoas xordas localizar os espazos culturais accesibles en calquera cidade española que visiten.
Ata agora, a aplicación recollía información en lingua de signos española e castelán, sobre máis dun cento de cinemas, teatros, bibliotecas, museos, espazos naturais, xacementos arqueolóxicos e recintos históricos do noso país que ofrecen servizos de accesibilidade como intérpretes de lingua de signos, signoguías, bucle magnético, subtitulado, servizos de emerxencia visuais, etc.
Para optimizar o seu funcionamento, a Fundación CNSE traduciu estes contidos a sistema de signos internacional e inglés, de tal modo que poidan utilizalo turistas estranxeiros tanto xordos como oíntes.
Ademais, incorpora a función “Preto de min” que mostra aos usuarios a oferta cultural accesible nun radio de ata 100 km de distancia a partir da súa localización, o que a converte nunha guía de grande utilidade en materia turística que facilitará que as persoas xordas gocen de lecer, arte e cultura sen barreiras de comunicación.
Esta iniciativa, financiada polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, e a Fundación ONCE está dispoñible para a súa descarga.
Dous mozos madrileños apostaron pola innovación á hora de lanzar Metrociego, unha aplicación que permite a libre autonomía e mobilidade no ámbito do Metro de Madrid ás persoas que teñen deficiencias visuais.
Para facerse realidade buscan financiamento mediante a plataforma de crowdfunding Kickstarter, a través da que pretenden recadar 3.000 euros durante os próximos 29 días.
As innovacións máis prometedoras para persoas con discapacidade
O transporte público ten cada vez máis importancia -tanto a nivel de comodidade como de sustentabilidade- e en grandes capitais como Madrid permite o desprazamento de miles de persoas ao día. Dado que é preciso dotar de ferramentas ás persoas cegas ou deficiencias visuais, Metrociego nace co propósito de que calquera persoa poida moverse polas estacións sen necesidade de axuda externa.
A aplicación terá un uso sinxelo e intuitivo, permitindo saír da estación ou realizar calquera tipo de transbordo. Así, as persoas que a utilicen unicamente deberán indicar nunha simple vista en que estación e plataforma se atopan, ademais do lugar da estación onde quere ir. Acto seguido, unha voz guiaraos paso por paso ata chegar ao lugar desexado. No momento de lanzamento estará dispoñible para dispositivos iOS, aínda que se ten éxito entre a cidadanía estenderase a outros sistemas operativos como Android. Para desenvolver a app os seus creadores, Miguel Coello e Gonzalo Fuentes, moveranse polas diferentes estacións e gravarán toda a información relevante sobre as mellores rutas, que incorporarán de forma auditiva na aplicación de Metrociego para mellorar a mobilidade e autonomía das persoas que empreguen esta ferramenta dixital.
No momento do lanzamento da aplicación estarán dispoñibles 25 estacións, as consideradas máis relevantes da rede de Metro. Entre estas estarán Alonso Martínez, Atocha Proximidades, Avenida de America, Callao, Chamartín, Moncloa, Novos Ministerios, Praza de Castela, Praza de España, Príncipe Pío ou Sol. Se a idea funciona, incorporaranse outros destinos e mesmo, a app podería estenderse a outros servizos como Intercambiadores ou Proximidades.
De entre 67 candidatos presentados aos Premios Discapnet na súa IV Edición, Downtown - Aventura no metro, un xogo educativo creado polo Centro de Innovación Experimental do Coñecemento (CEIEC) da Universidade Francisco de Vitoria, desenvolvido en colaboración con Down Madrid, foi un dos favoritos para o xurado. Tívose en conta tanto a súa accesibilidade, como o carácter innovador e tamén a aplicabilidade do mesmo. Destaca o seu carácter didáctico e de utilidade no día a día para mellorar a orientación e uso do Metro por parte de persoas con discapacidade intelectual.
O xogo está orientado a facilitar a integración das persoas con discapacidade intelectual no transporte urbano, recreándose a rede completa do Metro de Madrid para facilitar a aprendizaxe.
Conta con máis de 1000 descargas, é un xogo que se usa tanto en aulas de formación de asociacións como por particulares. Discapnet entrevistou a Álvaro José García Tejedor, profesor titular director do CEIEC, Instituto de Investigación da UFV, e contounos máis sobre este serious game.
¿Cal é a principal novidade do Downtown con respecto a videoxogos?
Downtown é un xogo serio, un serious game, algo que en si mesmo pode non ser novo, pero se é verdade que non hai demasiados xogos serios co nivel de acabado, e de profesionalidade que DownTown. Tentamos en todo momento ter un xogo “xogable” para calquera persoa e cun nivel de calidade que permita xogalo e divertirse con el.
A segunda novidade é o tema que trata e o permitir unha maior autonomía nos desprazamentos a base de enfrontar ao xogador, por exemplo un rapaz con discapacidade cognitiva, e enfrontarlo con situacións que se poden producir na rede de metro e así poder adestrarse e ter un hábito por se se producen eses casos nos seus desprazamentos reais. Todo dentro dunha contorna moi lúdica de policías e ladróns. O rapaz pode xogar ao xogo, sendo ademais accesible, porque non todos os xogos o son, e este se o é.
É un xogo que lle leva a unha aventura e ademais faille usar o metro, moverse por aí, transbordos, saír do vagón, enfrontarse a esa situación.
¿Cal foi a orixe do xogo?
Dirixo o CEIEC, Centro de Estudos e Innovación en Xestión do Coñecemento da Universidade de Vitoria, e é un centro de investigación e desenvolvemento orientado ao uso social das TIC. Fixemos varios proxectos de uso social, sobre todo para persoas maiores, etc. e unha das liñas que temos é a de xogos serios orientados ao mundo das persoas con discapacidade. Levamos uns 9 anos traballando niso, e nese período fixemos 3 xogos todos de certa magnitude como este. Con acabado profesional e están dispoñibles.
O 1º foi Iredia: O Segredo de Atram. Fixémolo con Microsoft e o Real Padroado de Discapacidade e era para nenos oíntes que puidesen interactuar con nenos con discapacidade auditiva no colexio ou noutros sitios. Entenderon mellor como é esta discapacidade.
Mediante o videoxogo podemos transmitir valores, traballar condutas, mellorar coñecementos e actitudes.
O 2º xogo era serio e cultural. Chámase O Codex do Peregrino. É un proxecto para achegar á xente o Camiño de Santiago, a súa cultura e o seu transfondo histórico mediante a creación dun videoxogo ambientado nesa contorna espacial e cultural. Un cabaleiro templario esperta na Idade Media e vai facendo o Camiño de Santiago e contando curiosidades e historia sobre o mesmo e os lugares que se visitan. Tivo moito éxito con máis de 60.000 descargas en todo o mundo. Estabamos a acabar ese e pensando cal podía ser o seguinte. Falando con Down Madrid para ver que tipos podiamos facer de colaboración xurdiu o tema. Faláronnos do servizo que eles teñen onde ensinan a grupos de persoas con síndrome de Down a moverse polo Metro.
Así xurdiu este xogo, DownTown, para complementar a actividade presencial dos monitores de Down Madrid. O xogo permite adestrar máis os seus hábitos e destrezas.
Sabemos que está dispoñible e estase usando en aulas de asociacións como Down Madrid, Cantas persoas puideron usalo? Hai outras asociacións probando o xogo?
Temos rexistradas máis de 1000 descargas. As descargas son anónimas e gratuítas. Nós non gardamos quen o descargue. Down Madrid como colaborou connosco no deseño do xogo e as probas sabemos que o usan.
Tamén sabemos que o están usando outras asociacións, porque hai un tipo de descarga que pide que se a descarga é múltiple, se especifíque, e se contabilizamos varias deste tipo. Supoñemos que son aulas, centros de día, ou entidades que o usan.
O resto son descargas individuais.
Claro, é anónimo, é moi interesante que sexa gratis e accesible a calquera persoa
Calquera persoa pode descargalo e xogalo. Desde a súa web Downtown pódese descargar de forma gratuíta.
A vantaxe de Downtown é que ten 3 características
Xúntanse as 3 características, xogo divertido, accesible e educativo, e calquera pode descargalo e vivir esa divertida aventura. Aínda que sexan de León e non haxa alí Metro, ou alí onde estean.
Probei o xogo e considero que é moi entretido. Como funcionan os niveis ou dificultade no xogo? Van incluír novas aventuras?
O xogo é sempre o mesmo, Enxeño que é a policía pide axuda ao xogador para capturar a Malignus. Pero hai niveis de dificultade crecentes. Segundo se avanza en niveis de dificultade o número de pistas aumenta. No nivel máis sinxelo soluciona un problema: onde van roubar, se van roubar e cando, e subindo de nivel ten que superar máis probas. Canto máis sobes de nivel, máis desprazamentos no Metro hai que levar a cabo. O nivel de dificultade vai asociado con 2 casos; o maior de dificultade ao moverse polo Metro que vai aumentando, con transbordos, etc. e o número de problemas que ten que resolver para atopar as pistas.
Todas as execucións do xogo teñen o obxectivo de capturar a Malignus, pero cada vez que se xoga a situación e probas van cambiando.
O programa ofréceche retos distintos combinados de distinta maneira. Por iso é moi dificil que se xogas 2 veces seguidas se repita a mesma historia.
Pensouse reproducir o xogo adaptado a outros transportes?
Non, o xogo fíxose con recursos propios, e non hai máis recursos para poder abordalo noutros transportes, nin sequera hai máis recursos para poder personalizalo con outras redes de Metro.
Agora mesmo incorpora a Rede de Metro completa, todas as estacións, de forma que o sistema xera percorridos aleatorios segundo o nivel de dificultade para trasladarse dunha estación a outra.
Existe ademais unha opción que é o modo de adestramento, na que o monitor pode seleccionar unha estación de orixe e outra de destino. E así facer as probas sobre determinada ruta.
Queriamos facelo estendido a outras redes de Metro, pero témome que por agora non será posible.
E cambiar a outro modo de transporte non nolo expuxemos xa que é algo que se pensou para Metro, xa que o propio nome con DownTown, fai unha referencia ao subterráneo.
Ocórreseme que tamén pode ser un bo adestramento para persoas que vaian visitar Madrid e queiran coñecer como funciona o Metro...
Esa é a idea. Que alguén vén a Madrid para que se vaia afacendo usar o Metro tamén pode. E mesmo aínda que non vaian usar nunca este transporte, só por lecer e entretemento, tamén é boa opción.
A vantaxe en si é que é un xogo divertido e xogable.
Que supuxo para vós recibir o Premio Discapnet?
Dado que nos presentamos a el interesábanos moito. Coñeciámolo xa, non por participar, senón por seguilo noutras edicións, xa que estamos interesados no mundo da discapacidade.
A idea de premiar os desenvolvementos tecnolóxicos relacionados coa discapacidade encaixa moito coa razón de ser do noso centro de investigación, que é desenvolver TIC con acento social.
Que nos dean o premio recoñece por unha banda que é unha aproximación correcta, que si, que por aí hai que seguir. E por outro, para o xogo é unha lombeirada. Os xogos que facemos son gratuítos, pero cústanos moito difundilo. Seguramente hai moita xente que o xogaría se soubese que existe. O problema é que como universidade que somos non temos recursos para facer márketing ou máis comunicación do xogo. A difusión adoita ser polo boca a boca, e algunhas intervencións en televisión e radio, e sempre se nota que hai picos de descargas neses momentos.
Nese sentido, non imos gañar máis diñeiro, pero se saber que o esforzo que fixemos serve para algo, e que canto máis xente o coñeza e o poido usar, moito mellor.
Tedes outros proxectos ou iniciativas en mente
Agora mesmo finalizamos o xogo o verán pasado, en setembro presentámolo na Noite Europea dos Investigadores , actividade promovida pola Unión Europea, onde achegamos a ciencia á sociedade. E este ano estamos a traballar na difusión do mesmo e que máis xente poida coñecelo e usalo.
De feito estamos a pensar cal sería o próximo proxecto no que podemos traballar. Falamos con Down Madrid. E estamos a buscar fondos para poder desenvolver eses novos proxectos. Ao final calquera desenvolvemento leva tempo e recursos. Down Town foi un traballo de 2 anos e un equipo de 12 persoas.
Está claro que leva o seu tempo e un gran traballo, porque ao xogalo parece realmente que estás no Metro madrileño
Iso é, é moito traballo, e esa era nosa intención poder recrear o Metro con moito detalle. Hai unha estación, que é Praza de Castela, que logramos reproducir tal cal é, xa que moitas probas terminan alí.
Moitas grazas polo voso tempo e felicitarvos por este premio, e que siga axudando a moitas persoas para moverse polo Metro.
O Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG) e a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria veñen de fallar a primeira edición do “Concurso Literario Infantil sobre Protección de Datos”. O certame estivo dirixido a rapazas e rapaces de 1º a 4º de ESO, ambos cursos inclusive, estudantes en centros escolares sostidos con fondos públicos de Galicia.
O obxectivo final do concurso é contribuír a que a sociedade galega tome conciencia da necesidade de incorporarse á cultura da protección de datos, nomeadamente os menores de idade. Tanto a Xunta coma o CPEIG consideran que cómpre promover o coñecemento entre a cidadanía sobre cales son os seus dereitos e responsabilidades en materia de protección de datos.
Requisitos
Dentro dos requisitos da convocatoria, á parte de cursar os estudos xa sinalados, os xéneros literario cos que se podía participar foron o artigo periodístico, a exposición divulgativa (entrada de blogue ou artigo de divulgación) e conto ou relato curto.
O referente sinalado polas entidades convocantes foi o Protocolo de Protección de Datos da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria (educonvives.gal) e as publicacións da Axencia Española de Protección de Datos.
Dotación
Os rapaces gañadores recibiron unha tableta e os seus centros educativos, un kit de robótica para a súa aula. Asemade, o Colexio Compañía de María de Santiago de Compostela mereceu un recoñecemento como centro cunha maior participación no certame.