main content

main content
28/07/201709:07
Imaxe dun móbil utilizando o sistema Smart Replay de Google.

Google Smart Replay xa está en español para axudar a responder os correos electrónicos

  • O servizo Smart Replay de Google está xa dispoñible en español a través das aplicacións Inbox e Allo da compañía estadounidense

 

Este servizo ofrece aos usuarios respostas predeterminadas para os correos electrónicos que reciben, unha opción que pode ser moi útil para persoas con mobilidade reducida ou que teñan dificultades para escribir nos dispositivos.

Ademais, Google Smart Replay utiliza un sistema machine learning para ir aprendendo das respostas que dá o usuario e así ofrecer cada vez opcións máis adecuadas en función do contido do correo electrónico.

28/07/201709:07
Imagen de un móvil utilizando el sistema Smart Replay de Google.

Google Smart Replay ya está en español para ayudar a responder los correos electrónicos

  • El servicio Smart Replay de Google está ya disponible en español a través de las aplicaciones Inbox y Allo de la compañía estadounidense

 

Este servicio ofrece a los usuarios respuestas predeterminadas para los correos electrónicos que reciben, una opción que puede ser muy útil para personas con movilidad reducida o que tengan dificultades para escribir en los dispositivos.

Además, Google Smart Replay utiliza un sistema machine learning para ir aprendiendo de las respuestas que da el usuario y así ofrecer cada vez opciones más adecuadas en función del contenido del correo electrónico.

 

28/07/201709:07
Unha persoa maior navega en internet nun ordenador portátil.

Os riscos do uso da internet en persoas con discapacidade intelectual

  • Os expertos pensan que é a Administración e outras organizacións quen debería formar en uso e riscos da internet a estas persoas e aos seus coidadores
     

O artigo científico “Internet e persoas con discapacidade intelectual: unha aproximación ás preocupacións, estratexias de prevención e necesidades de formación dos coidadores”, publicado no Vol 6, Nº 2 (2017) de Journal of New Approaches in the Educational Research (NAER) o sábado pasado, 15 de xullo de 2017, recomenda deseñar, implementar e avaliar programas de formación sobre internet e o seu uso para as persoas con discapacidade intelectual, os profesionais e as familias, ao obxecto de promover a inclusión das persoas con discapacidade intelectual na contorna da internet, debendo provir esta formación da Administración e doutras organizacións.


Elaborado polos investigadores Esther Chiner e María Cristina Cardona-Moltó, do Departamento de Psicoloxía da Saúde da Universidade de Alacante, e Marcos Gómez-Puerta, do Departamento de Psicoloxía do Desenvolvemento e Aprendizaxe da UA, o estudo explora as perspectivas dos coidadores sobre os riscos da internet para as persoas con discapacidade intelectual, así como a súa preparación e habilidade para previr e facer fronte a estes riscos a través de diversas estratexias.


Para a súa realización participaron vinte familiares e vinte e catro profesionais, pertencentes á asociación sen ánimo de lucro en favor das persoas con discapacidade intelectual e do desenvolvemento APSA; todos eles responderon a un cuestionario sobre seguridade e riscos na internet. Esther Chiner, unha das asinantes, declara que “a idea xurdiu a través dun compañeiro, porque se fala moito sobre o tema das novas tecnoloxías, pero moi pouco sobre o seu uso por parte de persoas con algún tipo de discapacidade”.


Os investigadores, que tratan o tema da atención á diversidade, solicitaron unha axuda para proxectos de investigación emerxentes convocados polo Vicerreitorado de Investigación, Desenvolvemento e Innovación da Universidade de Alacante, axuda que lles foi concedida. A continuación, e para a posta en marcha do estudo, puxéronse en contacto con APSA.


Os resultados dos datos extraídos dos cuestionarios realizados a persoas con discapacidade intelectual, familiares e profesionais indican certas preocupacións dos coidadores con relación ao uso da internet por parte das persoas con discapacidade intelectual e consideran que este grupo é máis vulnerable aos seus riscos. Os participantes utilizan diferentes tipos de estratexias para previlos, pero non recibiron ningún tipo de adestramento formal. Pensan que esta formación debería provir da Administración e doutras organizacións.


Ademais, os investigadores atoparon diferenzas entre as respostas dos familiares e dos profesionais. “Tanto profesionais como pais ven riscos, pero en maior medida os profesionais”, detalla Esther Chiner. Os tres asinantes conclúen que se deberían deseñar, implementar e avaliar programas de formación para todos os grupos implicados neste proceso, desde as persoas con discapacidade intelectual, os profesionais e as familias, ao obxecto de promover a inclusión das persoas con discapacidade intelectual na contorna da internet.


Para a realización deste estudo a mostra foi pequena; con todo, Chiner adianta que a seguinte investigación na que van traballar vai abarcar a toda a Comunidade Valenciana, polo que solicitaron a axuda para proxectos emerxentes que concede a Conselleria de Educación, Investigación, Cultura e Deportes da Generalitat Valenciana e que está pendente de resolución.


A segunda fase da investigación, en curso e máis ampla, está dirixida a profesionais, para responder sobre o uso da internet en adultos, e a profesores en centros educativos, para responder sobre o uso e os riscos deste en menores. Para a definición da mostra, os expertos puxéronse xa en contacto con Plena Inclusión Comunidade Valenciana para contar coa participación de todas as asociacións de persoas con discapacidade intelectual da Comunidade.


Sobre as conclusións a investigadora apunta “o medo a que lles pase algo fai que lles restrinxan o uso da internet. É preferible educalos asumindo o risco, máis que restrinxir o uso”.


Os achados neste estudo suxiren que se debe prestar máis atención a aqueles que brindan apoio ás persoas con IDE e por tanto poden facilitar o seu acceso a Internet. Os coidadores informan da falta de capacitación formal en seguridade na internet, ao mesmo tempo que sinalan as súas preocupacións sobre as persoas con IDE de obter acceso en liña. Proporcionarlles as estratexias adecuadas para identificar, previr e facer fronte aos riscos potenciais da internet conducirá a unha mellor comprensión dos beneficios desta tecnoloxía e, por tanto, á capacidade de promover o uso responsable da internet por persoas con IDE.


Este é un dos artigos publicados no último número NAER, a revista científica do campo das Ciencias da Educación titulada Journal of New Approaches in the Educational Research, que acaba de saír o pasado día 15 de xullo. Centrada no ámbito da investigación científica no ámbito educativo a súa editora é a investigadora da UA Rosabel Roig Vila, actualmente directora do Instituto de Ciencias da Educación (ICE) da UA.

28/07/201709:07
Una persona mayor navega en internet en un ordenador portátil.

Los riesgos del uso de internet en personas con discapacidad intelectual

  • Los expertos piensan que es la Administración y otras organizaciones quienes deberían formar en uso y riesgos de internet a estas personas y sus cuidadores
     

El artículo científico “Internet y personas con discapacidad intelectual: una aproximación a las preocupaciones, estrategias de prevención y necesidades de formación de los cuidadores”, publicado en el Vol 6, Nº 2 (2017) de Journal of New Approaches in the Educational Research (NAER) el sábado pasado, 15 de julio de 2017, recomienda diseñar, implementar y evaluar programas de formación sobre internet y su uso para las personas con discapacidad intelectual, los profesionales y las familias, al objeto de promover la inclusión de las personas con discapacidad intelectual en el entorno de Internet, debiendo provenir esta formación de la Administración y de otras organizaciones.


Elaborado por los investigadores Esther Chiner y María Cristina Cardona-Moltó, del Departamento de Psicología de la Salud de la Universidad de Alicante, y Marcos Gómez-Puerta, del Departamento de Psicología del Desarrollo y Aprendizaje de la UA, el estudio explora las perspectivas de los cuidadores sobre los riesgos de internet para las personas con discapacidad intelectual, así como su preparación y habilidad para prevenir y hacer frente a estos riesgos a través de diversas estrategias.


Para su realización han participado veinte familiares y veinticuatro profesionales, pertenecientes a la asociación sin ánimo de lucro en favor de las personas con discapacidad intelectual y del desarrollo APSA; todos ellos han respondido a un cuestionario sobre seguridad y riesgos en internet. Esther Chiner, una de las firmantes, declara que “la idea surgió a través de un compañero, porque se habla mucho sobre el tema de las nuevas tecnologías, pero muy poco sobre su uso por parte de personas con algún tipo de discapacidad”.


Los investigadores, que tratan el tema de la atención a la diversidad, solicitaron una ayuda para proyectos de investigación emergentes convocados por el Vicerrectorado de Investigación, Desarrollo e Innovación de la Universidad de Alicante, ayuda que les fue concedida. A continuación, y para la puesta en marcha del estudio, se pusieron en contacto con APSA.


Los resultados de los datos extraídos de los cuestionarios realizados a personas con discapacidad intelectual, familiares y profesionales indican ciertas preocupaciones de los cuidadores con relación al uso de internet por parte de las personas con discapacidad intelectual y consideran que este grupo es más vulnerable a sus riesgos. Los participantes utilizan diferentes tipos de estrategias para prevenirlos, pero no han recibido ningún tipo de entrenamiento formal. Piensan que esta formación debería provenir de la Administración y de otras organizaciones.


Además, los investigadores encontraron diferencias entre las respuestas de los familiares y de los profesionales. “Tanto profesionales como padres ven riesgos, pero en mayor medida los profesionales”, detalla Esther Chiner. Los tres firmantes concluyen que se deberían diseñar, implementar y evaluar programas de formación para todos los grupos implicados en este proceso, desde las personas con discapacidad intelectual, los profesionales y las familias, al objeto de promover la inclusión de las personas con discapacidad intelectual en el entorno de internet.


Para la realización de este estudio la muestra ha sido pequeña; sin embargo, Chiner adelanta que la siguiente investigación en la que van a trabajar va a abarcar a toda la Comunidad Valenciana, por lo que han solicitado la ayuda para proyectos emergentes que concede la Conselleria de Educación, Investigación, Cultura y Deportes de la Generalitat Valenciana y que está pendiente de resolución.


La segunda fase de la investigación, en curso y más amplia, está dirigida a profesionales, para responder sobre el uso de internet en adultos, y a profesores en centros educativos, para responder sobre el uso y los riesgos de éste en menores. Para la definición de la muestra, los expertos se han puesto ya en contacto con Plena Inclusión Comunidad Valenciana para contar con la participación de todas las asociaciones de personas con discapacidad intelectual de la Comunidad.


Sobre las conclusiones la investigadora apunta “el miedo a que les pase algo hace que les restrinjan el uso de internet. Es preferible educarlos asumiendo el riesgo, más que restringir el uso”.


Los hallazgos en este estudio sugieren que se debe prestar más atención a aquellos que brindan apoyo a las personas con ID y por lo tanto pueden facilitar su acceso a Internet. Los cuidadores informan de la falta de capacitación formal en seguridad en Internet, al mismo tiempo que señalan sus preocupaciones sobre las personas con ID de obtener acceso en línea. Proporcionarles las estrategias adecuadas para identificar, prevenir y hacer frente a los riesgos potenciales de Internet conducirá a una mejor comprensión de los beneficios de esta tecnología y, por lo tanto, a la capacidad de promover el uso responsable de Internet por personas con ID.


Este es uno de los artículos publicados en el último número NAER, la revista científica del campo de las Ciencias de la Educación titulada Journal of New Approaches in the Educational Research, que acaba de salir el pasado día 15 de julio. Centrada en el ámbito de la investigación científica en el ámbito educativo su editora es la investigadora de la UA Rosabel Roig Vila, actualmente directora del Instituto de Ciencias de la Educación (ICE) de la UA.

27/07/201710:07
Persoa con discapacidade no seu posto de traballo.

Formación en tecnoloxía para mellorar a empregabilidade de persoas con discapacidade

Indra lanzou xunto á Fundación DKV Integralia e Xeración CODE o proxecto CapacitaTech, co que busca mellorar a empregabilidade das persoas con discapacidade a través da formación en tecnoloxía.

A través de cursos, CapacitaTech ofrecerá ás persoas con discapacidade coñecementos que faciliten a súa inserción laboral, á vez que pon a disposición das empresas perfís que poidan responder as súas necesidades.

A iniciativa está deseñada para cubrir un ciclo completo para o alumno, é dicir, a selección, a formación teórica e práctica, a titoría, a mentorización, a confianza na contorna laboral e a procura de empresas no mercado real.

Os alumnos que entren a formar parte de CapacitaTech comezarán o curso no mes de setembro, e terán unha parte online e outra presencial.

Neste curso aprenderán nocións básicas das linguaxes de programación máis utilizados actualmente (JavaScript, HTML ou CSS) como complemento á súa capacitación en maquetación web. Tamén se lles facilitará un mentor para o desenvolvemento de competencias e habilidades persoais e psicosociais para o posto de traballo. 

Ademais, mediante un proxecto de voluntariado, os profesionais de Indra poderán involucrarse en CapacitaTech actuando como titores dos alumnos e apoiándoos no desenvolvemento das cuestións máis técnicas do curso, ou ben como mentores, asesorando aos alumnos para o seu acceso ao mundo laboral.

27/07/201710:07
Persona con discapacidad en su puesto de trabajo.

Formación en tecnología para mejorar la empleabilidad de personas con discapacidad

Indra ha lanzado junto a la Fundación DKV Integralia y Generación CODE el proyecto CapacitaTech, con el que busca mejorar la empleabilidad de las personas con discapacidad a través de la formación en tecnología.

A través de cursos, CapacitaTech ofrecerá a las personas con discapacidad conocimientos que faciliten su inserción laboral, a la vez que pone a disposición de las empresas perfiles que puedan responder a sus necesidades.

La iniciativa está diseñada para cubrir un ciclo completo para el alumno, es decir, la selección, la formación teórica y práctica, la tutoría, la mentorización, la confianza en el entorno laboral y la búsqueda de empresas en el mercado real.

Los alumnos que entren a formar parte de CapacitaTech comenzarán el curso en el mes de septiembre, y tendrán una parte online y otra presencial.

En este curso aprenderán nociones básicas de los lenguajes de programación más utilizados actualmente (JavaScript, HTML o CSS) como complemento a su capacitación en maquetación web. También se les facilitará un mentor para el desarrollo de competencias y habilidades personales y psicosociales para el puesto de trabajo. 

Además, mediante un proyecto de voluntariado, los profesionales de Indra podrán involucrarse en CapacitaTech actuando como tutores de los alumnos y apoyándoles en el desarrollo de las cuestiones más técnicas del curso, o bien como mentores, asesorando a los alumnos de cara a su acceso al mundo laboral.

27/07/201709:07
Dispositivo móbil.

A xente que depende do teléfono móbil para sobrevivir

Hai xente que se desengancha do móbil e que mesmo renega del. Pero para outros colectivos, o smartphone supón unha ferramenta vital que lles permite ter maior calidade de vida.

Por exemplo, os cegos. “Un móbil dános independencia, autonomía, privacidade e seguridade”, afirma Guillermo Hermida, director de CIDAT (Centro de Investigación, Desenvolvemento e Aplicación Tiflotécnica) da ONCE.

Outro caso real son persoas con autismo. “O smartphone resúltame imprescindible porque podo comunicarme con amigos de forma moi libre, xogar ou relaxarme tras un día duro”, confesa Adrián, un adolescente de 15 anos con Autismo/Síndrome de Asperger.

E unha combinación de ambas as posibilidades (autonomía e socialización) son as melloras que, para as persoas con síndrome de Down, supoñen a utilización dun smartphone.

 

O seu móbil é como o teu, pero o seu uso é diferente

Os dispositivos que utilizan este tipo de persoas son exactamente iguais que os que teñen o resto dos usuarios, aínda que con certas matizacións.

Adrián, por exemplo, fai unha vida que se parece moito á de calquera outra persoa, dado que o autismo non é unha incapacidade intelectual. Por iso, acode a un colexio ordinario, a actividades de lecer... “Isto implica que utilizan as tecnoloxías como calquera outra persoa: hai mozas/os moi afeccionados ao seu uso e outros aos que non lles gustan nada”, explica Miguel Lancho, coordinador de Autismo Burgos.

Adrián utiliza un smartphone e tablet como dispositivo de aprendizaxe e de lecer. Ademais, participa en varios proxectos relacionados coas TIC: First Lego LeagueTecnoArtea, participou no deseño do videoxogo A Viaxe de Elisa

Quizá por iso considera que o seu tablet e móbil son especiais “porque son meus e conteñen vídeos da miña serie favorita” e, como calquera persoa, extravialo pode supoñer perder todos os arquivos especiais que se gardan nel.

 

O prezo da accesibilidade

Mentres, Carlos, con síndrome de Down, ten agora un smartphone Samsung "porque me gustaba o deseño", pero utilizou diferentes marcas (como ZTE ou Alcatel). Segundo Down Madrid, a inmensa maioría das persoas con esta síndrome utiliza Android, xa que non adoitan ter que facer uso das opcións de accesibilidade que incorporan os sistemas operativos.

No caso das persoas con algún déficit visual, Guillermo Hermida lamenta que non todos os fabricantes de dispositivos lle den a mesma importancia á accesibilidade. Tanto iOS como Android incorporan capas que facilitan a súa utilización por parte de persoas con discapacidade visual, como TalkBack. Pero, ao ser Android un sistema aberto, os fabricantes poden quitar determinadas utilidades. “Atopámonos con móbiles que, aínda que sexan Android, son moi pouco ou nada accesibles”, relata.

Segundo a súa experiencia, canto máis caro é o terminal, máis opcións de accesibilidade respecta. “Hai algúns fabricantes que non son nada accesibles. Casualmente, adoitan ser os que teñen prezos máis baratos”, denuncia. Samsung e Apple son, na súa opinión, os máis concienciados nesta materia. Por iso, desde a ONCE pelexan para que “calquera cego poida comprarse calquera terminal sen necesidade de ter que recorrer a terminais de alta gama como iPhone, xa que non todo o mundo pode pagar 800 € por el”.

 

“Podo relacionarme mellor”

¿En que cambiou a vida destas persoas coa chegada dos smartphones? En aspectos como as relacións persoais ou a autonomía.

Carlos leva utilizando tecnoloxía desde hai 15 anos, pero recoñece que grazas aos smartphones pode relacionarse mellor, tanto con familiares e amigos como cos seus compañeiros de traballo en Down Madrid. No seu caso, foi o seu pai quen lle ensinou a utilizar o móbil. "Utilizo o smartphone habitualmente", cóntanos. "Antes tiña un móbil antigo, pero non me gustan porque non teñen Whatsapp. O smartphone axúdame a traballar, a estudar e a comunicarme cos amigos", resume.

Esta facilidade para relacionarse tamén é unha das cousas que máis valora Adrián, que asegura que o terminal “cambiou a miña vida bastante porque agora podo relacionarme mellor”. No seu caso, asegura que “é máis fácil, ás veces, falar con alguén por Whatsapp utilizando emoticonos para explicar o que quero dicir, que facelo en vivo e en directo, cando resulta máis difícil expresarse con claridade. En ocasións hai xestos e expresións difíciles de entender”, confesa.

 

Agora podo ter máis autonomía persoal

No caso das persoas cegas, o móbil achégalles seguridade e autonomía e melloroulles moitísimo a calidade de vida. Tanto que, cando fallan esas ferramentas que xa consideran básicas “xuramos en bable”, ironiza Hermida. “Sentímonos un pouco perdidos porque é como volver 30 anos para atrás e pedir a alguén que che lea as cousas. A sensación de que che falta información é moi duro, como depender dunha terceira persoa para que me de unha información que pode chegar sesgada non a propósito senón por descoñecemento quizais”.

Estes tres usuarios poñen o mesmo caso concreto de como o móbil lles resulta vital en determinadas situacións: cando se perden e utilizan o mapa para orientarse. Unha vez que o usuario sabe onde está, resúltalle máis fácil moverse. Así, Carlos explícanos que sabe como compartir a súa localización a través de Whatsapp cando algunha vez se perde. "Adoito chamar tamén á policía e aos meus pais, para que me busquen", cóntanos.

Desde Down Madrid coinciden en que o smartphone permitiu, sobre todo, dotar de máis autonomía ás persoas con síndrome de Down e, á súa vez, dar máis tranquilidade aos seus familiares e amigos. "A miña familia, a miña parella e os meus amigos están máis tranquilos e contentos desde que levo teléfono móbil, porque saben que en calquera momento pódeno utilizar e que me poden localizar. Estou máis seguro", explica Carlos.

 

As apps que non poden faltar

Cales son as aplicacións que máis utilizan estes usuarios para os que o móbil é unha necesidade?

En xeral, todos estes usuarios utilizan as mesmas aplicacións que o resto de persoas: correo electrónico, mapas, axendas... "Utilizo a axenda e a alarma para espertarme e avisarme se teño algo importante, como unha tarefa", explica Carlos, quen tamén utiliza a seu smartphone para escribir a amigos e familia e para facer cousas do traballo. "Tamén utilizo a cámara de fotos, pero non as redes sociais. Coñézoas, pero son perigosas", cóntanos.

Para Adrián, as aplicacións máis útiles son os videoxogos de Doutor Who, as aplicacións de contacto e redes sociais e “outros horarios que fago a través de diversas apps ou de documentos Word”.

Mentres, no caso das persoas con deficiencia visual, o uso das apps en moitos casos depende da accesibilidade do software. Whatsapp, Facebook ou myTaxi son completamente accesibles (esta última é unha aplicación que utilizan moitísimo as persoas cegas porque é totalmente accesible e permite notificar ao condutor esta peculiaridade. Ademais, envía o importe e percorrido realizado e permite o pago a través da propia app, polo que “non lle dou os meus datos nin o meu cartón e lévame o recibo en formato dixital”, explica Hermida).

Hai aplicacións específicas que serven para ver se hai luces acesas, aquelas detectan o importe do billete (pero non se é falso) ou Medicamento Accesible Plus, que escanea o código de barras do medicamento (tamén permite introducir o seu nome co tecledo) e facilita o prospecto en dixital para coñecer a dose e uso recomendado.

As menos sinxelas de utilizar serían as dos bancos, segundo a ONCE.

 

Todo sería perfecto se…

Aínda que estes usuarios consideran que o smartphone melloroulles a súa vida, tampouco é todo da cor de rosa. “Ás veces esquécense un pouco de nós”, laméntase o responsable da ONCE. “Fabricantes e desenvolvedores de apps deberían ter tamén en conta a accesibilidade para desenvolver os seus produtos. Está moi ben ter tecnoloxía, pero non podo utilizala cando faltan esas ferramentas que consideramos básicas”.

Ademais, Hermida tamén lamenta que os produtos accesibles sexan moi caros. “Non todo o mundo se pode permitir ter ter un iPhone, un Mac ou un mini iPad porque son ferramentas caras. Iso xera unha exclusión económica e tecnolóxica”, sinala. Recoñece que moitos outros cidadáns tampouco teñen o potencial económico para adquirir estes produtos, pero argumenta que “os que temos discapacidade visual temos que irnos obrigatoriamente a este tipo de ferramentas. Por iso fabricantes e desenvolvedores deberían manter esa accesibilidade”.

Aínda que no caso de Adrián celebra que grazas á tecnoloxía “relaciónome bastante ben”, tamén recoñece que é un risco porque “cando o pasas ben o tempo vai moi rápido e se queres estudar non che dá tempo". Con todo, tamén recoñece que o móbil lle axuda a estudar con aplicacións como a táboa periódica ou de horarios, que lle permiten organizarse e xestionarse mellor. "Ademais teño recordatorios que me axudan a controlarme cando me poño máis nervioso”.

Pero tamén hai cousas por mellorar. “Frústrame que se me gaste a batería demasiado rápido porque igual estou a xogar e apágaseme”. Seguramente nisto non se diferencia moito do resto de usuarios, pero si cando a aplicación ten moitos estímulos e van moi rápidos. “Síntome agobiado ao usala”, confesa. “Prefiro as apps que son máis claras e non teñen ruídos estridentes nin imaxes moi rápidas”.

Carlos é, dos nosos tres protagonistas, o que parece menos dependente do teléfono. "Como utilizo outra tecnoloxía, se non me funciona vou ao computador para poder escribir aos meus amigos e mandarlles un correo", asegura. Iso si, recoñece que non podería vivir "sen mandarlle Whatasapp á miña noiva" e que, tamén para o seu traballo, sería máis difícil estar sen o seu smartphone.

27/07/201709:07
Dispositivo móvil.

La gente que depende del teléfono móvil para sobrevivir

Hay gente que se desengancha del móvil y que incluso reniega de él. Pero para otros colectivos, el smartphone supone una herramienta vital que les permite tener mayor calidad de vida.

Por ejemplo, los ciegos. “Un móvil nos da independencia, autonomía, privacidad y seguridad”, afirma Guillermo Hermida, director de CIDAT(Centro de Investigación, Desarrollo y Aplicación Tiflotécnica) de la ONCE.

Otro caso real son personas con autismo. “El smartphone me resulta imprescindible porque puedo comunicarme con amigos de forma muy libre, jugar o relajarme tras un día duro”, confiesa Adrián, un adolescente de 15 años con Autismo/Síndrome de Asperger.

Y una combinación de ambas posibilidades (autonomía y socialización) son las mejoras que, para las personas con síndrome de Down, suponen la utilización de un smartphone.

 

Su móvil es como el tuyo, pero su uso es diferente

Los dispositivos que utilizan este tipo de personas son exactamente iguales que los que tienen en resto de los usuarios, aunque con ciertas matizaciones.

Adrián, por ejemplo, hace una vida que se parece mucho a la de cualquier otra persona, dado que el autismo no es una incapacidad intelectual. Por eso, acude a un colegio ordinario, a actividades de ocio... “Esto implica que utilizan las tecnologías como cualquier otra persona: hay chicas/os muy aficionados a su uso y otros a los que no les gustan nada”, explica Miguel Lancho, coordinador de Autismo Burgos.

Adrián utiliza un smartphone y tablet como dispositivo de aprendizaje y de ocio. Además, participa en varios proyectos relacionados con las TIC: First Lego LeagueTecnoArtea, ha participado en el diseño del videojuego El Viaje de Elisa

Quizá por eso considera que su tablet y móvil son especiales “porque son míos y contienen vídeos de mi serie favorita” y, como cualquier persona, extraviarlo puede suponer perder todos los archivos especiales que se guardan en él.

 

El precio de la accesibilidad

Mientras, Carlos, con síndrome de Down, tiene ahora un smartphone Samsung "porque me gustaba el diseño", pero ha utilizado diferentes marcas (como ZTE o Alcatel). Según Down Madrid, la inmensa mayoría de las personas con este síndrome utiliza Android, ya que no suelen tener que hacer uso de las opciones de accesibilidad que incorporan los sistemas operativos.

En el caso de las personas con algún déficit visual, Guillermo Hermida lamenta que no todos los fabricantes de dispositivos le den la misma importancia a la accesibilidad. Tanto iOS como Android incorporan capas que facilitan su utilización por parte de personas con discapacidad visual, como TalkBack. Pero, al ser Android un sistema abierto, los fabricantes pueden quitar determinadas utilidades. “Nos encontramos con móviles que, aunque sean Android, son muy poco o nada accesibles”, relata.

Según su experiencia, cuanto más caro es el terminal, más opciones de accesibilidad respeta. “Hay algunos fabricantes que no son nada accesibles. Casualmente, suelen ser los que tienen precios más baratos”, denuncia. Samsung y Apple son, en su opinión, los más concienciados en esta materia. Por eso, desde la ONCE pelean para que “cualquier ciego pueda comprarse cualquier terminal sin necesidad de tener que recurrir a terminales de alta gama como iPhone, ya que no todo el mundo puede pagar 800 € por él”.

 

“Puedo relacionarme mejor”

¿En qué ha cambiado la vida de estas personas con la llegada de los smartphones? En aspectos como las relaciones personales o la autonomía.

Carlos lleva utilizando tecnología desde hace 15 años, pero reconoce que gracias a los smartphones puede relacionarse mejor, tanto con familiares y amigos como con sus compañeros de trabajo en Down Madrid. En su caso, fue su padre quien le enseñó a utilizar el móvil. "Utilizo el smartphone habitualmente", nos cuenta. "Antes tenía un móvil antiguo, pero no me gustan porque no tienen Whatsapp. El smartphone me ayuda a trabajar, a estudiar y a comunicarme con los amigos", resume.

Esta facilidad para relacionarse también es una de las cosas que más valora Adrián, que asegura que el terminal “ha cambiado mi vida bastante porque ahora puedo relacionarme mejor”. En su caso, asegura que “es más fácil, a veces, hablar con alguien por Whatsapp utilizando emoticonos para explicar lo que quiero decir, que hacerlo en vivo y en directo, cuando resulta más difícil expresarse con claridad. En ocasiones hay gestos y expresiones difíciles de entender”, confiesa.

 

Ahora puedo tener más autonomía personal

En el caso de las personas ciegas, el móvil les aporta seguridad y autonomía y les ha mejorado muchísimo la calidad de vida. Tanto que, cuando fallan esas herramientas que ya consideran básicas “juramos en bable”, ironiza Hermida. “Nos sentimos un poco perdidos porque es como volver 30 años para atrás y pedir a alguien que te lea las cosas. La sensación de que te falta información es muy duro, como depender de una tercera personapara que me de una información que puede llegar sesgada no a propósito sino por desconocimiento quizá”.

Estos tres usuarios ponen el mismo caso concreto de cómo el móvil les resulta vital en determinadas situaciones: cuando se pierden y utilizan el mapa para orientarse. Una vez que el usuario sabe dónde está, le resulta más fácil moverse. Así, Carlos nos explica que sabe cómo compartir su ubicación a través de Whatsapp cuando alguna vez se pierde. "Suelo llamar también a la policía y a mis padres, para que me busquen", nos cuenta.

Desde Down Madrid coinciden en que el smartphone ha permitido, sobre todo, dotar de más autonomía a las personas con síndrome de Down y, a su vez, dar más tranquilidad a sus familiares y amigos. "Mi familia, mi pareja y mis amigos están más tranquilos y contentos desde que llevo teléfono móvil, porque saben que en cualquier momento lo puede utilizar y que me pueden localizar. Estoy más seguro", explica Carlos.

 

Las apps que no pueden faltar

¿Cuáles son las aplicaciones que más utilizan estos usuarios para los que el móvil es una necesidad?

En general, todos estos usuarios utilizan las mismas aplicaciones que el resto de personas: correo electrónico, mapas, agendas... "Utilizo la agenda y la alarma para despertarme y avisarme si tengo algo importante, como una tarea", explica Carlos, quien también utiliza su smartphone para escribir a amigos y familia y para hacer cosas del trabajo. "También utilizo la cámara de fotos, pero no las redes sociales. Las conozco, pero son peligrosas", nos cuenta.

Para Adrián, las aplicaciones más útiles son los videojuegos de Doctor Who, las aplicaciones de contacto y redes sociales y “otros horarios que hago a través de diversas apps o de documentos Word”.

Mientras, en el caso de las personas con deficiencia visual, el uso de las app en muchos casos depende de la accesibilidad del software. Whatsapp, Facebook o myTaxi son completamente accesibles (esta última es una aplicación que utilizan muchísimo las personas ciegas porque es totalmente accesible y permite notificar al conductor esta peculiaridad. Además, envía el importe y recorrido realizado y permite el pago a través de la propia app, por lo que “no le doy mis datos ni mi tarjeta y me lleva el recibo en formato digital”, explica Hermida).

Hay aplicaciones específicas que sirven para ver si hay luces encendidas, aquellas detectan el importe del billete (pero no si es falso) o Medicamento Accesible Plus, que escanea el código de barras del medicamento (también permite introducir su nombre con el tecledo) y facilita el prospecto en digital para conocer la dosis y uso recomendado.

Las menos sencillas de utilizar serían las de los bancos, según la ONCE.

 

Todo sería perfecto si…

Aunque estos usuarios consideran que el smartphone les ha mejorado su vida, tampoco es todo del color de rosa. “A veces se olvidan un poco de nosotros”, se lamenta el responsable de la ONCE. “Fabricantes y desarrolladores de apps deberían tener también en cuenta la accesibilidad para desarrollar sus productos. Está muy bien tener tecnología, pero no puedo utilizarla cuando faltan esas herramientas que consideramos básicas”.

Además, Hermida también lamenta que los productos accesibles sean muy caros. “No todo el mundo se puede permitir tener tener un iPhone, un Mac o un mini iPad porque son herramientas caras. Eso genera una exclusión económica y tecnológica”, señala. Reconoce que muchos otros ciudadanos tampoco tienen el potencial económico para adquirir estos productos, pero argumenta que “los que tenemos discapacidad visual tenemos que irnos obligatoriamente a este tipo de herramientas. Por eso fabricantes y desarrolladores deberían mantener esa accesibilidad”.

Aunque en el caso de Adrián celebra que gracias a la tecnología “me relaciono bastante bien”, también reconoce que es un riesgo porque “cuando lo pasas bien el tiempo va muy rápido y si quieres estudiar no te da tiempo". Sin embargo, también reconoce que el móvil le ayuda a estudiar con aplicaciones como la tabla periódica o de horarios, que le permiten organizarse y gestionarse mejor. "Además tengo recordatorios que me ayudan a controlarme cuando me pongo más nervioso”.

Pero también hay cosas por mejorar. “Me frustra que se me gaste la batería demasiado rápido porque igual estoy jugando y se me apaga”. Seguramente en esto no se diferencia mucho del resto de usuario, pero sí cuando la aplicación tiene muchos estímulos y van muy rápidos. “Me siento agobiado al usarla”, confiesa. “Prefiero las apps que son más claras y no tienen ruidos estridentes ni imágenes muy rápidas”.

Carlos es, de nuestros tres protagonistas, el que parece menos dependiente del teléfono. "Como utilizo otra tecnología, si no me funciona me voy al ordenador para poder escribir a mis amigos y mandarles un correo", asegura. Eso sí, reconoce que no podría vivir "sin mandarle Whatasapp a mi novia" y que, también para su trabajo, sería más difícil estar sin su smartphone.

27/07/201709:07
El conselleiro de Educación, Román Rodríguez, y el delegado territorial de la ONCE en Galicia, Manuel Martínez, firmaron esta mañana la adenda al convenio conseguido en 2013.

Educación y la ONCE renuevan el acuerdo para la atención especializada a alumnos con discapacidad visual

La Consellería de Cultura, Educación y Ordenación Universitaria y la Organización Nacional de Ciegos Españoles (ONCE) acaban de renovar su colaboración con el fin de prestar atención especializada a 352 alumnas y alumnos con discapacidad visual en centros educativos de toda Galicia.

El conselleiro de Educación, Román Rodríguez, y el delegado territorial de la ONCE en Galicia, Manuel Martínez, firmaron esta mañana la adenda al convenio conseguido en 2013 entre ambos organismos, que hace posible que 6 profesores del cuerpo de maestros desarrollen sus tareas profesionales en los equipos específicos de la ONCE, prestando apoyo al alumnado ciego o con discapacidad visual, tanto en educación primaria, 1º y 2º de la ESO, como en centros y unidades de educación especial. La Consellería destina a este convenio un total de 210.139,28 euros.

Al amparo de este acuerdo se facilita el acceso del alumnado con discapacidad visual escolarizado en centros comunes a los recursos tecnológicos y la transcripción y grabación a braille de los libros de textos y de los materiales curriculares. De este modo, se favorece su inclusión educativa, a la par que una atención especializada e idónea a sus necesidades.

En concreto, el convenio permite establecer un marco de colaboración para la atención educativa del alumnado con ceguera o deficiencia visual grave, así como de sus familias y de los centros educativos a los que asistan; promover la coordinación de los servicios educativos y de los complementarios, organizando y haciendo rentables los recursos de las diferentes instituciones; y facilitar la conformación de equipos específicos para la atención educativa la este alumnado.

En este sentido, el objetivo del convenio es la unión de fuerzas para dar cumplimiento al compromiso fijado por la Consellería a partir de la publicación del Decreto 229/2011, de 7 de diciembre, por el que se regula la atención a la diversidad del alumnado de los centros docentes de la Comunidad Autónoma de Galicia. En este caso se juntan los recursos materiales de la ONCE al capital humano del profesorado que cede la Consellería en este acuerdo.

Con este mismo fin, el departamento educativo de la Xunta de Galicia viene colaborando, en materia de transporte escolar adaptado y comedor, con entidades como Autismo Ourense, Aspanaes, Amanecer-Aspace, Aspronaga, Fundación MENELA, Asociación Nuestra Señora de Chamorro, Amicos, ACEESCA, Grumico, ASCM FERROL, BATA.

27/07/201708:07
O conselleiro de Educación, Román Rodríguez, e mailo delegado territorial da ONCE en Galicia, Manuel Martínez, asinaron esta mañá a addenda ao convenio acadado en 2013.

Educación e a ONCE renovan o acordo para a atención especializada a alumnos con discapacidade visual

A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria e a Organización Nacional de Cegos Españois (ONCE) veñen de renovar a súa colaboración co fin de prestar atención especializada a 352 alumnas e alumnos con discapacidade visual en centros educativos de toda Galicia.

O conselleiro de Educación, Román Rodríguez, e mailo delegado territorial da ONCE en Galicia, Manuel Martínez, asinaron esta mañá a addenda ao convenio acadado en 2013 entre ambos organismos, que fai posible que 6 profesores do corpo de mestres desenvolvan as súas tarefas profesionais nos equipos específicos da ONCE, prestando apoio ao alumnado cego ou con discapacidade visual, tanto en educación primaria, 1º e 2º da ESO, como en centros e unidades de educación especial. A Consellería destina a este convenio un total de 210.139,28 euros.

Ao abeiro deste acordo facilítase o acceso do alumnado con discapacidade visual escolarizado en centros ordinarios aos recursos tecnolóxicos e a transcrición e gravación a braille dos libros de textos e dos materiais curriculares. Deste xeito, favorécese a súa inclusión educativa, á par que unha atención especializada e axeitada ás súas necesidades.

En concreto, o convenio permite establecer un marco de colaboración para a atención educativa do alumnado con cegueira ou deficiencia visual grave, así como das súas familias e dos centros educativos aos que asistan; promover a coordinación dos servizos educativos e dos complementarios, organizando e facendo rendibles os recursos das diferentes institucións; e facilitar a conformación de equipos específicos para a atención educativa a este alumnado.

Neste sentido, o obxectivo do convenio é a unión de forzas para dar cumprimento ao compromiso fixado pola Consellería a partir da publicación do Decreto 229/2011, do 7 de decembro, polo que se regula a atención á diversidade do alumnado dos centros docentes da Comunidade Autónoma de Galicia. Neste caso xúntanse os recursos materiais da ONCE ao capital humano do profesorado que cede a Consellería neste acordo.

Con este mesmo fin, o departamento educativo da Xunta de Galicia vén colaborando, en materia de transporte escolar adaptado e comedor, con entidades como Autismo Ourense, Aspanaes, Amencer-Aspace, Aspronaga, Fundación MENELA, Asociación Nuestra Señora de Chamorro, Amicos, ACEESCA, Grumico, ASCM FERROL, BATA.

Blog Xente Dixital

Disculpa, pero esta entrada está disponible sólo en Gallego.

(Galego) 4 sinxelos pasos a seguir para crear a túa propia páxina web

Vie 24 Sep

Disculpa, pero esta entrada está disponible sólo en Gallego.

LEER MÁS

3 funcionalidades de Whatsapp que verán la luz próximamente

Mar 21 Sep

La aplicación de mensajería Whatsapp es una de las apps más utilizadas a la hora de comunicarnos: hablar con nuestros amigos y familiares, organizar tareas con nuestros compañeros de trabajo o establecer citas médicas es mucho más fácil a través de esta aplicación. Whatsapp es consciente del nivel...

LEER MÁS

Lun 28 Jun